Erkek Sanat Okulu, Kayseri

Rehber Notu

Erkek Sanat Okulu, temeli 1943 yılında atılan ve 1945 yılında tamamlanan bir eğitim yapısıdır. Yapının inşa süreci, 1940’lı yılların başında Mesleki ve Teknik Eğitim Müsteşarlığı’nın ülkede teknik okulların sayısını artırmaya yönelik çalışmaları kapsamında şekillenmiştir. Bu dönemde sanat okulları genel olarak atölyeler, atölyeler müştemilatı ile yönetim ve öğretim mekânları olmak üzere üç ana bölümden oluşacak şekilde planlanmıştır. Kayseri Erkek Sanat Okulu’na yönelik ilk adım, 1 Ekim 1942 tarihinde Kadı Burhanettin Ortaokulu’nun yanındaki iki katlı binada atılmıştır.

Hikâyesi

Kayseri Erkek Sanat Okulu’nun temeli 1943 yılında atılmış, eğitim yapısı 1945 yılında tamamlanmıştır. Kuruluş süreci, Mesleki ve Teknik Eğitim Müsteşarlığının 1940’ların başında teknik okulların sayısını artırma çalışmaları içinde biçimlenmiştir. Eğitim 1 Ekim 1942’de Kadı Burhanettin Ortaokulu yanındaki iki katlı binada demircilik, tesviyecilik ve marangozluk bölümleriyle başlamıştır. Yeni yapı için kullanılan tip proje Paul Bonatz ile Kemal Ahmet Arû’ya bağlanırken, bazı araştırmacılar 1943–1944 projesini Kemali Söylemezoğlu’na atfeder. Geniş araziye yayılan okul; atölyeler, atölye müştemilatı, yönetim ve öğretim mekânlarından oluşan üç bölümlü programa göre kurulmuştur. İlk yapılan tesviye, metal ve marangozluk atölyeleri, kuzey–güney doğrultulu koridorun batısına yerleştirilmiştir. Güneyden kuzeye yaklaşık 15 metre aralıklarla sıralanan müstakil atölyeler, doğu–batı yönünde dikdörtgen planlanmış ve batı cepheden giriş almıştır. Yapılar arasındaki boşluklar avlu olarak kullanılmış, atölye duvarları düzgün kesme taşla örülmüştür. Teorik ve pratik derslere göre düzenlenen okulun kapasitesi 300 öğrenci olarak belirlenmiştir. Yaklaşık 11 metre genişliğindeki iç mekânları betonarme makaslı örtü sistemi kapatır. Makaslar arasına 50 santimetre aralıklarla yerleştirilen tali kirişlerin boşlukları Kayseri bims taşıyla doldurulmuştur. Kuzey ve güney cephelerde iki sıra hâlindeki çok sayıdaki pencere, atölyelerin doğal ışık almasını sağlamıştır.

Bu bölüm şu kayda dayanılarak yazıldı: Kültür Envanteri