Divitçizâde Şeyh Mehmet Tâlib Efendi Camii

Rehber Notu

Ahmediye Meydanı civarında ve Gündoğumu Caddesi’nin sol tarafında, köşeye yakın bir yerde bulunuyordu. Camiin kıble tarafında, kapısı Toptaşı Caddesi’ne açılan Saçlı Şeyh Hüseyin Efendi’nin Sünbülî Tekkesi, son cemaat yerinin önünde ise, Korucu Baba’nın açık türbesi vardı. Üsküdar’ın eski resimlerinde camiin ve türbenin yeri açıkça görülmektedir. Buna göre, mabedin son cemaat yeri ahşap olup sağ taraftaki minaresi, muntazam kesme taştan yapılmıştır. Kısa ve güdük olan bu minare, Gündoğumu Caddesi’nin hemen kenarındadır.

Hikâyesi

Divitçizâde Şeyh Mehmet Tâlib Efendi Camii, Ahmediye Meydanı yakınında, Gündoğumu Caddesi’nin solundaki köşeye yakın bir yerde bulunuyordu. Mabedin kıble yönünde kapısı Toptaşı Caddesi’ne açılan Saçlı Şeyh Hüseyin Efendi’nin Sünbülî Tekkesi, son cemaat yerinin önünde ise Korucu Baba’nın açık türbesi yer alıyordu. Eski Üsküdar resimlerinde görülen son cemaat yeri ahşap, sağ taraftaki kısa minare muntazam kesme taştandı. Gündoğumu Caddesi’nin hemen kenarındaki bu minarenin güdük gövdesi, caminin sokak görünümünü belirliyordu. Ayvansarayî Hüseyin Efendi, mabedi Devatcızâde Şeyh Mehmet Efendi’nin yaptırdığını bildirir; baninin 1679’da ölmesi, yapımın en geç 1675 dolaylarına yerleştirilmesine dayanak oluşturur. Ahşap olduğu düşünülen ilk yapı, yapımından 74 yıl sonra harap olmuştur. Sultan I. Mahmut’un 1730-1745 arasındaki saltanatının ardından cami, talep üzerine 1748’de kârgir olarak yeniden inşa edilmiştir. İkinci yapımdan 170 sene sonra mabet, 1918’deki büyük Doğancılar yangınında yanmıştır.

Bu bölüm şu kayda dayanılarak yazıldı: Kültür Envanteri