Tarihi Yapı· Süleymanpaşa, Tekirdağ

İtalyan Konağı

İtalyan Konağı, Süleymanpaşa, Tekirdağ'da tarihi yapı; Binanın “İtalyan Konağı” olarak anılmasının sebebi, binanın bir zamanlar bir İtalyan ailesi olan Dussi ailesine ait olmasıdır.

Fotoğraf arıyoruz

Buranın fotoğrafı sende mi? Yükle, doğru görseli birlikte tamamlayalım.

Buradan başla

KahveRota

Burada mısın?

İtalyan Konağı durağını gez, burada biraz vakit geçir ve rota ödüllerini al.

Halka açık ve güvenli bir alanda kal. Kesin konum örnekleri yalnızca geziyi kaydetmek için kullanılır ve 48 saat sonra silinir.

Rehber Notu

Kaynak: Kültür Envanteri · Kültür Portalı · Wikidata Bu bilgiler bu kaynaklardan derlenmiştir.

Binanın “İtalyan Konağı” olarak anılmasının sebebi, binanın bir zamanlar bir İtalyan ailesi olan Dussi ailesine ait olmasıdır. Dussi Ailesi, Toscana Grandükalığının görevlileri olarak diplomatik sebeplerle 1662 yılında Genova’dan ayrılmışlar, üç yüz senelik bir sürede önce Avusturya’ya, sonra Bulgaristan’a en nihayet Türkiye’ye yerleşmişlerdir. 1841 yılında Tekirdağ’a gelen Andrea Dussi (1788-1878) ve Matteo Dussi (1815-1898) kardeşler, günümüzde Barbaros Caddesi olarak adlandırılan caddede ikiz evler olarak inşa ettikleri evlere aralarında kura çekerek yerleşirler.

Hikâyesi

İtalyan Konağı, Andrea ve Matteo Dussi kardeşlerin 1841’de Barbaros Caddesi’nde ikiz evler biçiminde inşa ettirdiği yapılardan biridir. İki konut için çekilen kurada bu yapı Matteo Dussi’ye düşmüş, İtalyan Konsolosluğuna atanan Matteo görevini de burada yürütmüştür. Riccardo Dussi’nin 1904’te Evelina Navoni ile evlenmesinden sonra Mary, Matteo ve Giovanni adlı üç çocuk konakta doğmuştur. Trablusgarp Savaşı sırasında ailenin 1911’de ayrılmak zorunda kaldığı eve askerler el koymuş, Dussiler 1912’deki ateşkesin ardından geri dönmüştür. Matteo Dussi, 1934’te Edvige Zabloska ile evlenmiş ve beş çocuğunu bu yapıda yetiştirmiştir. Kendisine 1959’da verilen İtalya Fahri Konsolosluğu görevini 1977’deki ölümüne kadar konaktan sürdüren Matteo’nun ardından konsolosluk kapatılmıştır. Yapı, 2019’a kadar Tekirdağ Namık Kemal İl Halk Kütüphanesi olarak kullanılmıştır. Bir istinat duvarı üzerinde yükselen betonarme konak, ahşap kaplamalı ve cumbalı iki katıyla zemin üzerinde dışa taşar. Güney kapısından merdivenlerle bodruma inilirken asıl giriş, geniş bahçeye açılan kuzey cephesindedir. Ahşap söveli dikdörtgen pencereler cepheleri düzenler; kırma çatı ise alaturka kiremitle örtülüdür.

Bu bölüm şu kayda dayanılarak yazıldı: Kültür Envanteri

Yorumlar

Bu yer hakkında ilk söz senin.

Bir puan ve birkaç cümle, başkalarına yol gösterir.

Bu sayfayı sen geliştir

Her hafta Türkiye’den bir yer seçiyoruz; rotasını, hikâyelerini ve sofrasını anlatıyoruz.