Marmaris Çam Balı

Marmaris Çam Balı, kızılçam Pinus brutia ile sarıçam Pinus sylvestris üzerinde yaşayan Marchalina Hellenica salgısının arılar tarafından enzimlerle işlenmesiyle oluşan bir salgı balıdır. Böceğin sindiremediği şekerli sıvı çam yüzeyine bırakılır, arı da bu basurayı ağaçtan toplar. Osmanlı Temettüat Defterleri, Marmaris’te arıcılığın 1840 -1845 yıllarında yaygın olduğunu ve halkın hemen hemen tamamının kovan bulundurduğunu gösterir. İlçenin 87.100 ha yüz ölçümünün 82.557 ha bölümü ormandır; bu alan çam pamuklu koşnilinin yayılımını destekler. Yıllık yağışın 1200 mm üzerinde bulunmasına karşılık mayıs - eylül dönemi sıcak ve kurak geçer. Kışların denizin etkisiyle ılık olması ve donun çok seyrek görülmesi de böceğin yaşam koşullarını korur. Balın rengi diğer çam ballarından daha koyu, kıvamı daha yoğun ve prolin miktarı asgari 500 mg/kg düzeyindedir. Glikoz ile fruktozunun çiçek ballarına göre düşük olması daha az tatlı bir profil oluşturur ve boğazda yakıcı his bırakmaz. Enzim, aminoasit ve mineral madde miktarı çiçek ballarından yüksektir; kıvamını koruyarak kristalleşmeden uzun süre saklanabilir. Hasat sonrasında kolonilere 2 birim şeker ve 1 birim sudan oluşan koyu şurup her gün bir defa, on beş gün verilir. Polen stokları azalınca arı keki gibi katı yemlerden yararlanılır. Kapalı kışlaklardaki kovanlar yerden bir metre yükseğe konur. Yağmurun giriş deliğinden içeri sızmaması için kovanlar % 4 eğimle yerleştirilir ve havalandırma delikleri açık tutulur. Marmaris baharı şubat ayının 15’inde başlar; arılar temmuz ayının ortalarından itibaren yeniden çam salgısına yönelir.